Verhalen

Met je hoge iq denkt iedereen dat het zo makkelijk voor je is.

Niets is minder waar als je op 4 jarige leeftijd, na slecht een paar dagen school, je negatief begint te uiten. Je mag niets leren, je bent niet zoals de andere kleuters, de juf snapt je niet. Na een paar maanden spreek je uit wat je al sinds die eerste dagen voelt: ik wil dood !!! Je hebt alles al bedacht in je hoofd, er is geen plek voor jou op de aarde.

Thuis gaat alles fijn want daar mag je zijn wie je bent, mag je duizenden vragen stellen, maken we uitstapjes waar je wel mag leren zoals jij wil. Het is niet genoeg om te kunnen compenseren wat school met je doet. School ziet iets heel anders dan wij. Jij bent de stille, de dromer, de sociaal onhandige, de past niet in de groep, de ik wil zo wel 30 van in de klas….na jaren weten we door ons gevoel als ouders te volgen dat je uhb bent.
Je gaat naar hb onderwijs. De oude school laat je wel nog even vriendelijk weten dat je het toch niet kunt als je van 2 klassen hoger materiaal komt halen omdat de hb klas waar je in komt al verder is dan regulier. Even lijkt je gelukkiger te worden. Als ook het hb onderwijs totaal niet past en je ook daar wordt gepest om wie je bent, versnel je naar het vo. Ook daar pas je niet en krijg je geen uitdaging op jouw niveau. Je wil om te sterven is in al die jaren blijven groeien en je staat op het punt je wens in vervulling te laten gaan. Depressief, suïcidaal…door jaren niet passend onderwijs. Uitgedoofd, verloren….door jaren niet passend onderwijs. Ptss, geen zelfvertrouwen…..door niet passend onderwijs. Gevoelloos, gebroken……door niet passend onderwijs.

Zorg wordt voorliggend aan onderwijs en ook dat helpt maar tijdelijk. Je leeft op, stort in, leeft op, stort in…..al jaren ga je niet naar school.

En dat is okay. Thuis is het wel veilig, thuis zijn geen verwachtingen of doelen die behaald moeten worden, thuis ben jij gewoon jij en meer hoef je ook niet te zijn, thuis…..