Verhalen

Ik zit sinds een paar jaar in een rolstoel en kan nog heel veel zelfstandig doen. Helaas door de slechte toegankelijkheid in Nederland en het ontoegankelijke OV kan ik bijna nergens meer naartoe.

Concert met vriendinnen? heel leuk maar je mag maar 1 “begeleider” meenemen.

Even een dagje shoppen in een grote stad? even goed kijken of ik de winkels wel in kom, waar een toegankelijk toilet is en natuurlijk minimaal 24 uur van tevoren assistentie boeken voor de trein en hopen dat dat goed gaat.

Dagje naar een pretpark? helaas de lift op een van de stations is kapot, uren wachten op een andere optie en de halve dag is al weer voorbij.

Naar school? dat kan! gedeeltelijk? veel stageplekken en schoolgebouwen zijn niet toegankelijk voor mij, en als ze wel toegankelijk zijn binnen is er vaak geen geschikte parkeerplek waar ik mijn rolstoel uit de auto kan halen.

Ben ik een thuiszitter? Ik vind van wel. Hoe fijn zou het zijn als wij buiten alle protocollen ook kijken naar de individuele personen en kijken naar wat wel mogelijk is. Wat voor anderen vanzelfsprekend is kost mij minimaal 2 uur voorbereiding en heel wat geplan aangezien ik nooit iets spontaan kan doen.

Kijk eens om je heen als je iets aan het doen bent en vraag jezelf hoe toegankelijk het is voor iemand met motorische problemen of iemand die in een rolstoel zit en je zal je verbazen hoe veel deuren letterlijk en figuurlijk dicht blijven.